Από τη φρίκη του Ολοκαυτώματος στο Κράτος του Ισραήλ: Μια κριτική στα πρόσωπα του Αντισημιτισμού

«Ο Αντισημιτισμός είναι μέσα στον αντι-ισραηλισμό ή αντισιωνισμό, όπως η καταιγίδα μέσα στα σύννεφα. Όταν μιλάει πρόστυχα, τότε μιλά για «το εγκληματικό κράτος του Ισραήλ.Όταν εμφανίζεται ευπρεπής, τότε μιλά για τo προωθημένο φυλάκιο του Ιμπεριαλισμού. Γνωρίζω όσο κανείς άλλος, ότι αντικειμενικά το Ισραήλ φέρνει πάνω του τον άσχημο ρόλο του κατακτητή. Δεν έχω πρόθεση να δικονομήσω για όλα όσα κάνουν οι διάφορες Κυβερνήσεις του Ισραήλ. Οι προσωπικές μου σχέσεις με αυτήν την χώρα… είναι πρακτικά μηδέν. Δεν την επισκέφτηκα ποτέ, δεν μιλώ την γλώσσα της, ο πολιτισμός της μου είναι και μάλιστα κατά προσβλητικό τρόπο ξένος, η θρησκεία της δεν είναι η δικιά μου. Παρόλα αυτά η ύπαρξη αυτού του κράτους είναι για μένα σημαντικότερη από την ύπαρξη οποιουδήποτε άλλου» 

Ζαν Αμερί, Ο Έντιμος Αντισημιτισμός

Η πρόσφατη απαγωγή και δολοφονία των τριών εφήβων στο Ισραήλ, η όξυνση των επιθέσεων με ρουκέτες στο έδαφος του Ισραήλ από την ΧΑΜΑΣ, όπως και η αντεπίθεση με βομβαρδισμό στόχων από την μεριά του Ισραήλ, έβγαλε αντισημίτες κάθε απόχρωσης έξω από τις τρύπες τους. Αυτό συμβαίνει πάντα εδώ και πολλές δεκαετίες τώρα όταν ξεσπά κάποια κρίση στην Μέση Ανατολή. Σε ολόκληρη την Ευρώπη αντισημίτες οργανώνουν πορείες, επιθέσεις σε εβραϊκούς «στόχους» με πρόσχημα την «εγκληματική δράση του κράτους του Ισραήλ». Μια τέτοια επίθεση πραγματοποιήθηκε στις 13 Ιουλίου 2014 κατά της Συναγωγής de la Roquette στο Παρίσι, που αναμφίβολα δείχνει πως οι περισσότεροι από εκείνους που διαδηλώνουν κατά του Ισραήλ, το χρησιμοποιούν ως δικαιολογία για να διασπείρουν το αντισημιτικό μίσος τους, καθώς και για να επιτεθούν στους Εβραίους χρησιμοποιώντας ως εφαλτήριο την τρέχουσα σύγκρουση μεταξύ του Ισραήλ και της Χαμάς. Η επίθεση πραγματοποιείται μετά από πορεία διαμαρτυρίας κατά του Ισραήλ στους δρόμους του Παρισιού, όταν ένας μεγάλος αριθμός διαδηλωτών κατευθύνθηκε προς τη Συναγωγή, άρχισε να πετάει βόμβες μολότωφ και προσπάθησε να εισέλθει στο εσωτερικό της. Αναφέρθηκε πως οι διαδηλωτές φώναζαν «Θάνατος στους Εβραίους», καθώς η αστυνομία προσπαθούσε να τους απωθήσει για να μην υπάρξουν τραυματισμοί και υλικές φθορές. Επίθεση δέχθηκε επίσης και η Συναγωγή Les Tournelles που βρίσκεται παραπλεύρως [1]. Σε αυτό το σημείο νιώθουμε την ανάγκη να δώσουμε συγχαρητήρια στους νεαρούς Εβραίους που έτρεξαν να υπερασπιστούν την συναγωγή από το μένος του όχλου, όπως μπορείτε να δείτε και στο βίντεο παρακάτω:


Το παράδειγμα αυτό από τους δρόμους του Παρισιού δεν αποτελεί την εξαίρεση αλλά τον κανόνα. Ανάλογες επιθέσεις σαν και αυτή στο Παρίσι είχαμε και στην Ελλάδα όλα τα προηγούμενα χρόνια. Έχουμε γράψει αρκετές φορές για αυτές. Θυμόσαστε ίσως την βεβήλωση της συναγωγής Βόλου το 2011 από μέλη της Αντιεξουσιαστικής Κίνησης, που αν και η εν λόγω οργάνωση βγήκε να το διαψεύσει τις επόμενες μέρες με ανακοίνωση της, γνωρίζουμε ότι μέλη της όντως διέπραξαν αυτήν την επίθεση. Το ίδιο συνέβη και στην Λάρισα τον ίδιο χρόνο κατά την διάρκεια διαδήλωσης αριστερών και αναρχικών, όπου επιχείρησαν να βγάλουν το αστέρι του Δαβίδ από την πρόσοψη της τοπικής συναγωγής. Και εμπρησμούς σε συναγωγές είχαμε στην ελλάδα τα προηγούμενα χρόνια από έλληνες ναζί. Όλα τα παραπάνω πήγαν πακέτο με αντισημιτικά δημοσιεύματα εφημερίδων και περιοδικών ποικίλης ύλης και πολιτικών θέσεων όπως για παράδειγμα ο Ριζοσπάστης και η εφημερίδα του ΝΑΡ. Το παζλ συμπληρώνεται με ένα κοινό που είχαν όλες αυτές οι επιθέσεις: όλες έγιναν κατά την διάρκεια κάποιας από τις συγκρούσεις στην Μέση Ανατολή μεταξύ του Ισραήλ και της ΧΑΜΑΣ, κάτι που δείχνει ότι οι απανταχού Εβραίοι του κόσμου αποτελούν στόχο και για τους αριστερούς και για τους ναζί με πρόφαση το κράτος του Ισραήλ.

Επιστρέφοντας όμως στα γεγονότα των τελευταίων ημερών, ας παραθέσουμε εδώ μερικά ακόμα περιστατικά. Στο Βερολίνο στις 15 Ιούλη 2014 πραγματοποιήθηκε διαδήλωση αριστερών μαζί με ακραίους ισλαμιστές υποστηρικτές της ΧΑΜΑΣ, ακόμα και χούλιγκαν της εθνικής Γερμανίας που μεταξύ άλλων φώναζαν και αυτοί «θάνατος τους Εβραίους σιωνιστές και στο κράτος του Ισραήλ». Δεν είχαμε επιθέσεις ή τραυματισμούς σε βάρος Εβραίων λόγω της καλύτερης κινητοποίησης της αστυνομίας. Στην ίδια πόλη είχαμε και εκ νέου συγκέντρωση στις 17 Ιουλίου 2014 ισλαμιστών και αριστερών που μάλιστα επιτέθηκαν και στην συγκέντρωση αλληλέγγυων στο Ισραήλ που οργάνωσε η τοπική εβραϊκή κοινότητα μαζί με αλληλέγγυους από τον αντιγερμανικό χώρο. Ευτυχώς δεν είχαμε τραυματισμούς ή άλλα παρατράγουδα. Φυσικά, από τα παραδείγματα αντισημιτικού μίσους, δεν θα μπορούσε να λείπει και η Αθήνα που αν και στις τελευταίες διαδηλώσεις μπροστά στην πρεσβεία δεν παρευρέθησαν παρά μονάχα μερικοί γραφικοί αντισημίτες της ΑΝΤΑΡΣΥΑ , των τροτσκιστικών απολιθωμάτων του ΕΕΚ, των Μ-Λ, του ΣΥΡΙΖΑ και του ΚΚΕ, όπως μπορείτε να δείτε και στην παρακάτω φωτογραφία, έχει μεγάλη αξία σταθούμε λίγο στα συνθήματα τους, κάτι που θα κάνουμε παρακάτω.

Διαδήλωση μπροστά από την Ισραηλινή Πρεσβεία (ένα από τα συνθήματα κάνει λόγο για ολοκαύτωμα των Παλαιστινίων, επιχειρώντας έτσι να πείσει περί θύματος που έγινε θύτης και να σχετικοποιήσει το Ολοκαύτωμα)

Διαδήλωση μπροστά από την Ισραηλινή Πρεσβεία (ένα από τα συνθήματα κάνει λόγο για ολοκαύτωμα των Παλαιστινίων, επιχειρώντας να σχετικοποιήσει το Ολοκαύτωμα)

Είναι γεγονός, κάτι που όλοι/ες ξέρουμε δηλαδή, ότι για να συμμετέχει κανείς σε ένα από τα αριστερά σχήματα είναι σχεδόν προϋπόθεση να είναι αντισιωνιστής. Ο αντισιωνισμός της αριστεράς όπως επιχειρηματολογήσαμε και παραπάνω, δεν είναι τίποτα άλλο από αντισημιτισμός καλυμμένος με προφάσεις. Τα συνθήματα, η φρασεολογία και οι κινήσεις των αριστερών ομάδων, δεν βρίσκουν σύμφωνο μόνο τον κόσμο της, αλλά το σύνολο του πολιτικού κόσμου και της ελληνικής κοινωνίας, με ελάχιστες πάντα εξαιρέσεις. Θα μπορούσαμε να επιχειρηματολογούμε μέρες ολόκληρες γιατί ο αντισιωνισμός είναι αντισημιτισμός, θα χρησιμοποιήσουμε όμως μονάχα ένα επιχείρημα από την ομιλία του Hillel Neuer, στις 15 Ιούλη 2014, [2] στον ΟΗΕ: 

Αν δεν έκλαψες τον περασμένο χρόνο για τους χιλιάδες Τούρκους διαδηλωτές που τραυματίστηκαν και σκοτώθηκαν στην Τουρκία, Αίγυπτο και Λιβύη, ή τους ακόμα περισσότερους που κρέμασε το καθεστώς του Ιράν, τις γυναίκες και τα παιδιά που βομβαρδίστηκαν στο Αφγανιστάν, την γενοκτονία που εξελίσσετε με τον εμφύλιο του Σουδάν, τους 1800 Παλαιστίνιους που πέθαναν σε στρατόπεδο από πείνα στην Συρία του Άσαντ, τις εκατοντάδες που σκοτώθηκαν στο Πακιστάν από την Τζιχάντ, τους 10.000 νεκρούς στο Ιράκ, τους χωρικούς που σφαγιάστηκαν στην Νιγηρία κοκ… αλλά κλαις μονάχα για την Γάζα τότε δεν σε νοιάζεσαι για τα ανθρώπινα δικαιώματα, απλά το κάνεις γιατί είσαι αντι-Ισραήλ.

Ένας προσεκτικός παρατηρητής/τρια μπορεί εύκολα να συμπεράνει πως οι αντιιμπεριαλιστές της αριστεράς δεν έχουν πει ούτε λέξη για τα παραπάνω που έθεσε στην ομιλία του ο Hillel Neuer, πόσο μάλλον, να έχουν οργανώσει ανάλογες πορείες μπροστά σε πρεσβείες κοκ –  αν βέβαια εξαιρέσουμε τις διαδηλώσεις στην Τουρκία, που και για αυτό ξέρουμε πολύ καλά ότι ίσως να μην αποτελεί από μόνο του ένα γεγονός διεθνιστικής αλληλεγγύης, αλλά προϊόν κάποιου ιδιόμορφου ελληνικού αντιτουρκικού πατριωτισμού. Μέσα από τα συνθήματα των αριστερών ομάδων, μπορούμε να βρούμε ένα πλήθος αντισημιτικής προπαγάνδας, που γίνεται όλο και πιο ακραία, όταν μέλη από τον όχλο που προέρχεται από αυτές, δίχως κανέναν ενδοιασμό, γράφουν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Δείτε την παρακάτω φωτογραφία να πάρετε μια ιδέα:

ceb1cebdcf84ceb9cf83ceb7cebcceb9cf84ceb5cf82

Αλλά και τα επίσημα άρθρα που ανεβαίνουν στον γνωστό βόθρο του athens indymedia από τις διάφορες ομάδες ομολογούν τα αυτονόητα. Πάρτε μια γεύση εδώ. Η εξίσωση /σχετικοποίηση του ολοκαυτώματος με τα γεγονότα στην Γάζα είναι μια πάγια τακτική της αριστεράς. Η σύγκριση των ναζί με τους Εβραίους, του θύτη δηλαδή με τα θύματα, αυτός ο αντισημιτικός οχετός, είναι η αριστερή εκδοχή της άρνησης του Oλοκαυτώματος, η οποία αγκαλιάζει όλους του έλληνες ανεξαρτήτως πολιτικών διαφορών. Όπως και σε άλλες περιπτώσεις, κατά καιρούς έχουμε ένα ιδιόμορφο εθνικό μέτωπο, από την αριστερά μέχρι τους εγχώριους ναζί, που πορεύονται μαζί και υιοθετούν τον ίδιο πολιτικό λόγο. Εδώ πρέπει να τονιστεί πως η σχετικοποίηση του Ολοκαυτώματος, το βάθεμα του πλάτους της έννοιας, το ότι έχει ενταχθεί στην κανονικότητα (ολοκαύτωμα παλαιστινίων ή ολοκαύτωμα μισθών) πλέον αναπαράγεται και κυκλοφορεί κυρίως από τον αριστερό – α/α λόγο χωρίς καμία πολιτική συνέπεια, μαζί με την πάγια τακτική του ανανεωμένου αντισημιτισμού της ναζιστικοποίησης του Ισραήλ. Ο Νορβηγός ιστορικός Kjetil Simonsen, καταπιάνεται εύστοχα στο παλιότερο άρθρο του, Ο Αντισημιτισμός στη Σοσιαλιστική Παράδοση [3], με τους λόγους που οδήγησαν την αριστερά να υιοθετήσει αντισημιτικά κλισέ και απόψεις, αλλά και με την αντισημιτική προπαγάνδα που δίνει και παίρνει όλα αυτά τα χρόνια. Γράφει:

Οι αντισημίτες αριστεροί πιο συχνά βλέπουν τον εβραϊκό εθνικισμό ως την ίδια την πηγή και κινητήριο δύναμη του παγκόσμιου ιμπεριαλισμού˙ ισχυρίζονται πως οι Εβραίοι κρύβονται πίσω από διεθνείς εξελίξεις, μέσω οικονομικά πανίσχυρων οργανισμών και λόμπυ˙ και συγκρίνουν τις Ισραηλινές επιθέσεις εναντίον των Παλαιστινίων με την γενοκτονία που διέπραξε η Ναζιστική Γερμανία εναντίον του Ευρωπαϊκού Εβραϊσμού.

παλιότερη αντισημιτική αφίσα του ΚΚΕ μλ. Όπως μπορείτε να δείτε χρησιμοποιεί το γνωστό χταπόδι από καρτούν της ναζιστικής προπαγάνδας το 1938. http://en.wikipedia.org/wiki/Antisemitic_canard

παλιότερη αντισημιτική αφίσα του ΚΚΕ μλ. Όπως μπορείτε να δείτε χρησιμοποιεί το γνωστό χταπόδι από καρτούν της ναζιστικής προπαγάνδας το 1938. http://en.wikipedia.org/wiki/Antisemitic_canard

Για  να στηρίξουν τα επιχειρήματα τους οι αριστεροί αντισημίτες συχνά πυκνά βομβαρδίζουν το διαδίκτυο με μια σειρά ψέματα. Θα δούμε παρακάτω δύο από τα πιο πρόσφατα διαδεδομένα ψέματα στο διαδίκτυο. Το πρώτο έχει να κάνει με την υπεράσπιση της συναγωγής από νεαρούς Εβραίους στο Παρίσι. Η Kίνηση Aπελάστε το Ρατσισμό, έτρεξε αμέσως να αλλάξει το νόημα κατά πόσο τη βολεύει, γράφοντας ότι Εβραίοι φασίστες επιτέθηκαν σε μετανάστες (δείτε σχετικό δημοσίευμα εδώ) [4]. Το δεύτερο παράδειγμα που θα σταθούμε έχει να κάνει με την Συρία του Άσαντ. Πριν λίγες μέρες κάποιος ανέβασε ένα βίντεο με τίτλο «Το Ισραήλ βομβαρδίζει Κηδεία»  ένα ψέμα που κατέκλυσε το διαδίκτυο τις προηγούμενες ημέρες και όπως ήταν αναμενόμενο και αριστερά ιστολόγια. Η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική. Το βίντεο προέρχεται από τον εμφύλιο που συνεχίζεται στη Συρία και περνάει στα ψιλά, μιας και τα εγκλήματα του Άσαντ δεν έχουν να κάνουν με το Ισραήλ.


Ο ελληνικός τύπος και τηλεόραση παρέχουν και αυτοί με την σειρά τους μονόπλευρη ενημέρωση. Από τα δελτία ειδήσεων μέχρι όλες τις εφημερίδες, λαμβάνει χώρα μιας απίστευτης έκτασης αντι-ισραηλινή προπαγάνδα, δίχως καν να εξετάζονται οι πηγές. Διεξάγεται δηλαδή ένα όργιο αντιδημοσιογραφικής δεοντολογίας.

Ιστορικές και θεωρητικές προεκτάσεις του αριστερού αντισημιτισμού

Ο αντισημιτισμός παραμένει μέχρι σήμερα αντικείμενο ελάχιστης και μεμονωμένης επιστημονικής έρευνας. Η άγνοια και η αδιαφορία για τον κλιμακούμενο και αυξανόμενο αντισημιτισμό συνοδεύεται από μια σκληρή αντισιωνιστική γραμμή από όλες τις πάντες. Όπως πολύ εύστοχα γράφουν και ο Αχιλλέας Φωτάκης και η Francisca de Pers στον πρόλογο του νέου τους βιβλίου με τίτλο, Αντισημιτισμός, από τις εκδόσεις Ισνάφι [5] Οι εκφράσεις του σύγχρονου αντισημιτισμού, συνδέονται άρρηκτα με τις σύγχρονες ιστορικές εξελίξεις σε παγκόσμιο επίπεδο. Με αφορμή την κορύφωση των συγκρούσεων στην Μέση Ανατολή, μετά το ξέσπασμα της δεύτερης ιντιφάντα, των τρομοκρατικών επιθέσεων της 11 Σεπτέμβρη και την πολιτική κρίση αναφορικά με το Ιράν, λαμβάνει χώρα διεθνώς μια πολιτική συζήτηση γύρω από το ενδεχόμενο ενός νέου αντισημιτισμού, ο οποίος εκφράζεται ποικίλα μέσω μιας εχθρότητας απέναντι στο Ισραήλ, μέσω του αντισιωνισμού ή και του αντιαμερικανισμού, αφετέρου εκδηλώνεται συνήθως μέσω ενός ριζοσπαστικού και βίαιου λόγου ενάντια στο Ισραήλ και τους Εβραίους εν γένει. Μετά το ολοκαύτωμα σε καμία χώρα της Ευρώπης (ίσως με μοναδική εξαίρεση τον πολιτικό χώρο των antideutsch και προηγουμένως την κριτική θεωρία της περίφημης σχολής της Φρανκφούρτης στην Γερμανία) δεν έγινε ποτέ καμία επαρκής συζήτηση για τους λόγους και τα βαθύτερα αίτια που οδήγησαν στο έγκλημα των εγκλημάτων. Στην Ελλάδα με την λήξη του εμφυλίου, αλλά και με δεδομένη την ελληνοποίηση της αριστεράς του ΚΚΕ από το 34, την 6η ολομέλεια και πέρα, η συζήτηση για το ολοκαύτωμα παραμένει ένα άγνωστο κεφάλαιο. Έκτοτε ποτέ καμιά αριστερή οργάνωση στην χώρα δεν ασχολήθηκε με τον αντισημιτισμό, ίσως πάντα με ελάχιστες εξαιρέσεις. Η εθνικοποίηση της αριστεράς στην ελλάδα την έφερε πιο κοντά σε αντιδραστικές απόψεις. Η αντίληψη ότι η εργατική τάξη αποτελεί κάποιου είδους εθνικό σώμα, η λογική της εξάρτησης της χώρας από τις ιμπεριαλιστικές μεγάλες δυνάμεις άνοιξε διάπλατα τον δρόμο στην άποψη ότι προέχει σήμερα ένας μαχητικός αντι-ιμπεριαλισμός από την μάχη ενάντια στην εγχώρια αστική τάξη. Η ηγεμονία αυτής της αντίληψης έρχεται μαζί με την στροφή του ΚΚΣΕ στο 20ο συνέδριο του κόμματος και την περίφημη συνύπαρξη του καπιταλισμού με τον σοσιαλισμό.

Φυσικά σε αυτό το εθνικό σώμα, το ιδεολογικό φαντασιακό της αριστεράς δεν συμπεριλαμβάνει τους Άλλους, όποιοι και αν είναι αυτοί (μιλώντας εδώ για τις μειονότητες). Αν αυτό έχει αξία να υπογραμμιστεί κατά την γνώμη μας, είναι γιατί θα μας βοηθήσει σε μια πιο αναλυτική προσέγγιση της αντικαπιταλιστικής ρητορικής της αριστεράς και της προέκτασης της, του αναρχικού χώρου στην Ελλάδα.

Ο γνωστός μαρξιστής ιστορικός και καθηγητής του πανεπιστημίου του Σικάγο, Moishe Postone, αλλά και άλλοι διανοούμενοι προσπάθησαν να κάνουν την απαραίτητη σύνδεση ενός φετιχοποιημένου αντικαπιταλισμού με αυτό που ονομάζουν δομικό αντισημιτισμό. Με τον όρο αυτό, προσπάθησαν να περιγράψουν τον αντισημιτισμό όχι απλά ως έναν ρατσισμό αλλά ως μια ψευδή κοσμοθεωρία.

Έναν τέτοιο λόγο, μπορούμε άνετα να εντοπίσουμε στην αριστερά και στις αναρχικές ομάδες στην Ελλάδα. Τον βιώνουμε καθημερινά μέσα από το λόγο του ΣΥΡΙΖΑ και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, που στο πρόγραμμα τους κάνουν λόγο για παρασιτικό χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο και διεθνείς τοκογλύφους, ή ακόμα και στο ΚΚΕ που μιλάει για 200 οικογένειες που διοικούν τη χώρα. Αυτός ο αγοραίος αντικαπιταλισμός, αποφεύγει όπως όπως να μιλήσει για την πολυπλοκότητα των κυρίαρχων και καπιταλιστικών σχέσεων, που πολλές φορές τις υποβιβάζει και σε αυτό που ονομάζει εποικοδόμημα.

Ξαναγυρνώντας τώρα στον Postone και την εργασία του, αξίζει να διαβάσει κανείς ένα από τα πιο δυνατά του κείμενα που έχει μεταφραστεί και στα ελληνικά με τον τίτλο, Οι Ιστορικοί και το Ολοκαύτωμα [6] . Στο κείμενο αυτό ο συγγραφέας επιχειρεί να κάνει κατανοητή αυτήν την σύνδεση του φετιχοποιημένου αντικαπιταλισμού με τον δομικό αντισημιτισμό προσπαθώντας να αξιοποιήσει όχι μόνο την μαρξική προσέγγιση, αλλά και αυτή των ψυχαναλυτικών εργαλείων. Προσπαθώντας να δει το ζήτημα μέσα από τις θεμελιώδες αρχές του καπιταλισμού ο Postone κάνει μια εξαιρετική ανάλυση που προσπαθεί να συνδέσει από την μία την δυϊστική σχέση του εμπορεύματος όπως αυτή εκφράζεται μέσω της αντίθεσης μιας αφηρημένης, γενικής, ομογενοποιημένης διάστασης (αξία) – συμπεριλαμβανομένου ενός συστήματος αφηρημένης κυριαρχίας και καταναγκασμού το οποίο, παρότι κοινωνικό είναι αποπροσωποποιημένο και αντικειμενικό – και μιας ιδιαίτερης, συγκεκριμένης, υλικής διάστασης (αξία χρήσης) [7].

Για να συνεχίσει λίγο πιο κάτω:

Ενάντια σε αυτό το θεωρητικό περιβάλλον, είναι εντυπωσιακό ότι τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της εξουσίας που αποδίδονται στους Εβραίους από τον σύγχρονο αντισημιτισμό – το αφηρημένο, η ,μυστηριώδης ακαθοριστία, η καθολικότητα, η κινητικότητα – είναι όλα χαρακτηριστικά της διάστασης της αξίας των κοινωνικών μορφών που θεμελιακά χαρακτηρίζουν τον καπιταλισμό. Επιπρόσθετα, αυτή η διάσταση, όπως και η υποτιθέμενη εξουσία των Εβραίων, δεν εμφανίζεται ως τέτοια, αλλά πάντοτε με την μορφή ενός υλικού φορέα του εμπορεύματος [8] .

Ο Postone, εκτός άλλων, είδε στον εθνικοσοσιαλισμό έναν αλλόκοτο αντικαπιταλισμό και που αν και ακόμα συζητιέται και αποδοκιμάζεται η άποψη αυτή έντονα από διάφορους κύκλους, συμπεραίνει ότι για το συλλογικό φαντασιακό του γερμανικού εθνικοσοσιαλισμού, το Άουσβιτς ήταν ένα εργοστάσιο καταστροφής της αξίας [9].

Στις μέρες μας οι αντισημίτες όλου του κόσμου βλέπουν αυτές τις αφηρημένες σχέσεις εξουσίας στο κράτος του Ισραήλ ή και τις ΗΠΑ, ακριβώς γιατί υπάρχει απουσία αναλυτικών εργαλείων και συζήτησης. Κατά την άποψη μας η ανάλυση του Postone δεν είναι επαρκής για να εξηγήσει όλες τις πλευρές του σύγχρονου αντισημιτισμού όπως αυτή εκφράζεται μέσα από τον αντισιωνισμό. Παρόλα αυτά αποτελεί ένα πολύ χρήσιμο εργαλείο για την κατανόηση αρκετών από αυτές, ακριβώς γιατί μπορούμε να κατανοήσουμε τις ομοιότητες στον «αντικαπιταλισμό» της αριστεράς / αναρχικών και σε αυτόν που ιστορικά έφερε ο εθνικοσοσιαλισμός, χωρίς βέβαια να πέφτουμε στην παγίδα της θεωρίας των δυο άκρων, κάτι που παίζεται πολύ στις μέρες μας.

Συνεχίζοντας αυτήν την περίληψη, θεωρητική προσέγγιση πάνω στον αντισημιτισμό δεν θα μπορούσαμε να αφήσουμε απέξω την έρευνα των Αντόρνο / Χορκχάϊμερ και των άλλων θεωρητικών της Σχολής της Φρανκφούρτης. Δυστυχώς, λόγω οικονομίας κειμένου δεν θα μπορέσουμε εδώ να προχωρήσουμε σε μια εκτεταμένη ανάλυση πάνω στην σκέψη, όπως αυτή εκφράστηκε μέσα από την Κριτική Θεωρία. Κάτι τέτοιο απαιτεί μια καλύτερη έρευνα και μια ξεχωριστή εργασία. Γι’ αυτόν τον λόγο θα σταθούμε μόνο σε μερικά αποσπάσματα από το κοινό έργο των δύο προαναφερθέντων, Διαλεκτική του Διαφωτισμού [10], για να πάρει ο αναγνώστης αυτού του κειμένου μια ιδέα. Σύμφωνα λοιπόν με τους Αντόρνο / Χορκχάϊμερ, για τους φασίστες οι Εβραίοι δεν αποτελούν κάποια κατώτερη φυλή ή μειονότητα, αλλά την αντιφυλή που από την εξόντωση της θα κριθεί η τύχη του κόσμου. Ακραία αντίθετη είναι η θέση πως οι Εβραίοι δεν έχουν εθνικά ή φυλετικά γνωρίσματα και απαρτίζουν μια ομάδα βάσει θρησκευτικών πεποιθήσεων και παραδόσεων, χωρίς άλλο κοινό σημείο. Τα εβραϊκά χαρακτηριστικά αφορούν τους Εβραίους της Ανατο­λικής Ευρώπης, σε κάθε περίπτωση μόνο τους όχι ακόμη εντελώς αφομοιωμένους. Και οι δύο αντιλήψεις είναι αληθινές και ταυτόχρονα εσφαλμένες. Η πρώτη είναι αληθινή με την έννοια του ότι ο φασισμός την έκανε αληθινή. Οι Εβραίοι είναι σήμερα η ομάδα που επισύρει πρακτικά και θεωρητικά τη θέληση εξόντωσης, την οποία παράγει αφ’ εαυτήν η ψευδής κοινωνική τάξη πραγμάτων. Καυτηριάζονται από το απόλυτο κακό με το στίγμα του απόλυτου κακού. Έτσι είναι πράγματι ο περιούσιος λαός. Ενώ οικονομικά, η κυριαρχία δεν είναι πια αναγκαία, οι Εβραίοι ορίζονται ως το κατ’ εξοχήν αντικείμενο της, οπότε η μεταχείριση του είναι απλώς θέμα μεθόδου.

Στους εργάτες, στους οποίους τελικά αποβλέπει η κυριαρχία, κανένας δεν το λέει κατά πρόσωπο, για ευνόητους λόγους – τους νέγρους θέλουν να τους κρατήσουν εκεί όπου είναι η θέση τους, από τους Εβραίους όμως πρέπει να εκκαθαρισθεί η γη, και στις καρ­διές όλων των δυνάμει φασιστών των χωρών, βρίσκει απήχηση το κάλεσμα για εξόντωση των Εβραίων ως επιβλα­βών ζωυφίων. Στην εικόνα του Εβραίου που παρουσιάζουν στον κόσμο οι λαϊκοί εθνικιστές, εκφράζεται ο δικός τους χαρακτήρας. Ορέγονται αποκλειστικά την κατοχή, την ιδιοποίηση, την εξουσία χωρίς όρια, με κάθε τίμημα. Σταυρώνουν τον Εβραίο, στον οποίο έχουν φορτώσει αυτήν την ενοχή τους και τον οποίο έχουν χλευάσει ως εξουσιαστή, επαναλαμβά­νοντας ατελείωτα τη θυσία στη δύναμη της οποίας δεν μπορούν να πιστέψουν [11] .

Ένα δεύτερο σημαντικό κομμάτι στην κριτική θεωρία των Αντόρνο / Χορκχάϊμερ είναι ότι προσπάθησαν να απαλλάξουν την διαλεκτική από το θετικό της πρόσημο. Έτσι μέσα από τη Διαλεκτική του Διαφωτισμού, επιχειρηματολόγησαν επαρκώς κατά την γνώμη μας, γράφοντας πως το Άουσβιτς δεν αποτελεί εξαίρεση, ούτε κάποιο σφάλμα, αλλά κομμάτι της κοινωνικής εξέλιξης, κάτι που τους ανάγκασε να αναπτύξουν έναν όρο για την κοινωνία που να ήταν ικανός να συμπεριλαμβάνει τη διαλεκτική της προόδου και την διαλεκτική της φρίκης [12] . Τελειώνοντας αυτήν την θεωρητική περίληψη θα θέλαμε από πλευράς μας να σημειώσουμε ότι όλα τα παραπάνω δεν αποτελούν παρά τροφή για να συνεχίσουμε να βγάζουμε χρήσιμα συμπεράσματα, καθώς και για να αναπτύξουμε την Κριτική Θεωρία στις σημερινές συνθήκες. Η Κριτική Θεωρία του σήμερα δεν θα μπορούσε να υπάρξει χωρίς μια επαρκή ανάλυση του σύγχρονου αντισημιτισμού όλων των αποχρώσεων.

Η κατάσταση που βιώνουμε σήμερα, μας καθιστά όλους/ες υπεύθυνους για την συνέχιση της ανάπτυξης μιας ψύχραιμης αναλυτικής εργασίας ενάντια στο υπάρχον, χωρίς υπερβολές, επιχειρώντας να γειώσουμε τον λόγο μας σε όσο γίνεται μεγαλύτερα κομμάτια κόσμου. Αυτό πρέπει να μπαίνει ως προτεραιότητα.

Κάποιες σκέψεις για την δράση μας σήμερα

Έχουμε γράψει στο παρελθόν ότι σήμερα, παρά τις αντίξοες συνθήκες, η κατάσταση είναι λίγο καλύτερη από πριν, όσον αναφορά τις ομάδες και στον κόσμο που ασχολούνται με τον αντισημιτισμό. Θα μπορούσαμε ίσως να εκφράσουμε την αισιόδοξη θέση, ότι είναι στο χέρι μας να φροντίσουμε ώστε να συνεχιστεί αυτή η ενασχόληση και να αποφέρει αποτελέσματα. Αν όμως η αποδόμηση των επιχειρημάτων των αντισημιτών είναι η μία πλευρά του προβλήματος, στη θεωρία δηλαδή, η πρακτική είναι επίσης κάτι που πρέπει να μας απασχολήσει. Σε άλλες χώρες της Ευρώπης (αν και τα παραδείγματα μας έρχονται κυρίως από την Γερμανία) οι Εβραϊκές κοινότητες συνεργάζονται έμπρακτα με αντιφασίστες / αντιφασίστριες και αλληλέγγυους / αλληλέγγυες στην υπεράσπιση συναγωγών και άλλων στόχων από το μένος των αντισημιτών. Στο Βερολίνο για παράδειγμα, κάθε χρόνο η τοπική Εβραϊκή κοινότητα μαζί με αλληλέγγυους/ες οργανώνουν από κοινού αντιδιαδήλωση ενάντια στο alquds [13] . Πιστεύουμε ότι ίσως κάτι τέτοιο θα μπορούσε δειλά-δειλά να υπάρξει και στην Ελλάδα. Χωρίς υπερβολές, πιστεύουμε ότι η επικοινωνία και η συνεργασία με τις εβραϊκές κοινότητες στην χώρα είναι εφικτός στόχος.

Η ασυλία της αριστεράς και κάθε λογής αντισημίτη πρέπει να σπάσει και στους δρόμους, νομίζουμε ότι είναι ένα στοίχημα που πρέπει να το κερδίσουμε.

Αντί Επιλόγου

Η Ελλάδα φρίττει με την Ισραηλινή πολιτική στη Γάζα. Φρίττουν οι πολίτες μιας χώρας που διατηρεί την ευρωπαϊκή πρωτοκαθεδρία στον αντισημιτισμό, δεν αναγνωρίζει μειονότητες όπως η Μακεδονική, βυθίζει μετανάστες στο Αιγαίο όταν δεν τους στοιβάζει σε containers , ετοιμάζει φυλακές υψίστης ασφαλείας, διαπομπεύει οροθετικό κόσμο, προσφέρει καταφύγιο σε μισό εκατομμύριο δηλωμένους ναζί και εννιά εκατομμύρια σιωπηλούς υποστηρικτές, καταστρέφει καταυλισμούς Ρομά και προσφέρεται για κάθε είδους ομοφοβικά και ρατσιστικά πογκρόμ. Μιας χώρας που δεν έχει κανένα δικαίωμα να ασκεί κριτική στο Ισραήλ, όταν η ίδια αρνήθηκε να επιστρέψει τις κλεμμένες εβραϊκές περιουσίες στους νόμιμους δικαιούχους και επιζώντες του Ολοκαυτώματος, όταν οι δρόμοι της στηρίζονται πάνω στις ρημαγμένες ταφόπλακες του εβραϊκού νεκροταφείου της Θεσσαλονίκης. Μιας χώρας, που με αφορμή μια σύρραξη που δεν την αφορά, βρήκε την ευκαιρία να δείξει ξανά το μισόζωο πρόσωπό της.

Σύμφωνα με τα ελληνικά ΜΜΕ και τη φιλολογία που αναπαράγει το σύνολο του πολιτικού κόσμου, οι ρουκέτες που αναχαιτίζει το Ισραήλ και οι επεμβάσεις του στις περιοχές εκτόξευσης, συνιστούν εγκληματική δραστηριότητα. Αυτές που εκτοξεύτηκαν από Παλαιστίνη και Αίγυπτο παρά την πρόσφατη εκεχειρία, αποτελούν κομμάτι ενός δίκαιου αγώνα. Η ρίζα της διαφοροποίησης αυτής, βρίσκεται στη στάση των φορέων της απέναντι στο Ολοκαύτωμα και στον Εβραϊσμό εν γένει, ενώ πάντα θα συνοδεύεται από άρνηση της Ιστορίας και παρανοϊκό μίσος απέναντι στον Άλλο. Συνεπώς, με δεδομένο το αντισημιτικό παρελθόν και παρόν της Ελλάδας, ο αντισημιτισμός δεν είναι ένα φαινόμενο ξένο για τα δεδομένα της ελληνικής κοινωνίας, αλλά το ίδιο το ήθος της.

Στο χορό συμμετέχουν όλοι, από τη Δεξιά μέχρι την Αριστερά, από τον αναρχικό χώρο μέχρι και την παραδοσιακή σοσιαλδημοκρατία. Πίσω από τους μονομερείς ρομαντισμούς υπέρ της Παλαιστίνης όμως, κρύβεται μια άλλη αλήθεια, αυτή ενός αντισημιτισμού που πασχίζει να ξαναβγεί στην επιφάνεια φορώντας το προσωπείο του αντισιωνισμού. Με την επίκληση της κατάστασης στη Γάζα, αντισημίτες, ναζί και κρυφοναζί, βρίσκουν έναν έμμεσο τρόπο να κάνουν αυτό που εξ αρχής ήθελαν, να μισούν τους Εβραίους. Ένα μίσος που εκφράζεται σε όλη του τη χυδαιότητα μέσα από την πυρπόλυση συναγωγών και τη φασιστική βία. Αυτό συνέβη πρόσφατα στη Γαλλία, το είδαμε στους ποδοσφαιρικούς πανηγυρισμούς της Γερμανίας και το συναντάμε καθημερινά εδώ.

Σε «προοδευτικό» προφίλ του facebook διαβάσαμε σε μια ανάρτηση το εξής:

Το να είσαι ενάντια στον αντισημιτισμό δεν σημαίνει να επικροτείς τα εγκλήματα του Ισραήλ ενάντια στην ανθρωπότητα.

Το αν είναι κάποιος αντισημίτης όμως, δεν το αποφασίζουν οι μη-Εβραίοι που ψάχνουν απλά για ένα θεωρητικό πλαίσιο που θα στεγάσει το αντισημιτικό τους μένος, αλλά οι Εβραίοι που τόσα χρόνια υπέμειναν τους διωγμούς αυτών που σήμερα τους αποκαλούν διώκτες. Κανείς δεν μας όρισε κριτές σε μια πραγματικότητα που αγνοούμε. Μαθαίνουμε πως το Ισραήλ το οποίο για πολλούς θα ήταν καλύτερα να μην υπάρχει ώστε να έχουμε ευκολότερη πρόσβαση στις κρυψώνες τον Εβραίων σε ένα νέο διωγμό, εγκληματεί ενάντια στην ανθρωπότητα, απλά και μόνο επειδή υπερασπίζεται τον εαυτό του. Φυσικά και θα υπάρχουν αγριότητες, όπως υπάρχουν πολλές αγριότητες από την άλλη πλευρά, η οποία και ξεκίνησε αυτόν τον κύκλο αίματος. Από εκεί και πέρα όμως, ας τα αφήσουμε αυτά σε όσους τα βιώνουν και στις διεργασίες των κοινωνιών τους. Όταν με αυτά τα δεδομένα, δεν αντιλαμβανόμαστε πως αντισιωνισμός και αντισημιτισμός είναι ένα και το αυτό, υπάρχει πρόβλημα. Και η φανερή υποκρισία είναι το λιγότερο, όταν με τέτοιες στάσεις και πολιτικές απειλούνται ολόκληρες κοινότητες.

 Ιούλιος 2014, Benjamin Conti & Parodie der Utopie

[4] παραπλανητικό δημοσίευμα από “αντιρατσιστική” ομάδα στην Ελλάδα http://www.kar.org.gr/2014/07/18/50555/
[5]  Αχιλλέας Φωτάκης, Francisca de Pers, Αντισημιτισμός, Εκδόσεις Ισνάφι σελ. 7
[6] Moishe Postone, Οι Ιστορικοί και το Ολοκαύτωμα, Εκδόσεις Ισνάφι (κατεβάστε ολόκληρο το βιβλίο εδώ)
[7] Moishe Postone, Οι Ιστορικοί και το Ολοκαύτωμα σελ. 28
[8] Moishe Postone, Οι Ιστορικοί και το Ολοκαύτωμα σελ. 28
[9] Moishe Postone, Οι Ιστορικοί και το Ολοκαύτωμα, σελ. 35
[10] Μαξ Χόρκχαϊμερ, Τέοντορ Αντόρνο, Η Διαλεκτική του Διαφωτισμού, Εκδόσεις νήσος
[11] Μαξ Χόρκχαϊμερ, Τέοντορ Αντόρνο, Η Διαλεκτική του Διαφωτισμού – Κεφάλαιο: Στοιχεία αντισημιτισμού διαβάστε αποσπάσματα εδώ
[12] Αχιλλέας Φωτάκης, Francisca de Pers, Αντισημιτισμός, Εκδόσεις Ισνάφι σελ. 37
[13] Αντιφασιστική διαδήλωση αλληλεγγύης με το Ισραήλ Βερολίνο 25 Ιούλη 2014 , αρχείο από τις προηγούμενες διαδηλώσεις στο grassrootreuter εδώ

 

Advertisements

20 thoughts on “Από τη φρίκη του Ολοκαυτώματος στο Κράτος του Ισραήλ: Μια κριτική στα πρόσωπα του Αντισημιτισμού

  1. Pingback: Από τη φρίκη του Ολοκαυτώματος στο Κράτος του Ισραήλ: Μια κριτική στα πρόσωπα του Αντισημιτισμού | της Χριστίνας

  2. Σε πάρα πολλά έχετε δίκιο, σε μερικά κρίσιμα σημεία όχι. Και εξαπλώνετε ένα σημαντικό λάθος κάποιων ειδήσεων, όταν λέτε

    “Σε αυτό το σημείο νιώθουμε την ανάγκη να δώσουμε συγχαρητήρια στους νεαρούς Εβραίους που έτρεξαν να υπερασπιστούν την συναγωγή από το μένος του όχλου”.

    Στην πραγμαιικότητα, οι νεαροί (που είδαμε και σε σχετικό βίντεο) [1] δεν έδρασαν στις 13 αλλά στις 9 Ιουλίου, [2] δεν προστάτευσαν συναγωγή αλλά επιτέθηκαν σε διαδηλωτές και [3] αυτο-προσδιορίστηκαν σαν μέλη της ακροδεξιάς σιωνιστικής οργάνωσης Jewish Defense League http://en.wikipedia.org/wiki/Jewish_Defense_League

  3. (μπορείτε να ελέγξετε εύκολά όσα ανάφερα με διασταύρωση στοιχείων από γκούγκλισμα).

    Τον παλιό καλό καιρό, υπήρχε κι ένας αντι-σιωνισμός που ΔΕΝ ήταν αντισημιτισμός.

    Σήμερα ίσως όχι και τόσο, αλλά………………………………………

  4. Υ.Γ. δείτε αυτό (περί των “νεαρών” εκείνων…)

    http://www.haaretz.com/jewish-world/jewish-world-news/1.604813

    Στο τέλος του ρεπορτάζ λέει

    Back in France, the local branch of the far-right Jewish Defense League, or LDJ, boasted about disrupting a demonstration against Israel on July 9 and injuring the protesters.

    “There were 30 of us and 200 Hamas supporters yet they’ll all remember our presence, and especially the six wounded on their side,” LDJ wrote on its Twitter account after the protest.

    ΜΗΝ κατηγορείτε λοιπόν άδικα τους πάντες για ψευτιά και για αντισημιτισμό.
    ΣΩΣΤΟ ήταν το “ακροδεξιοί δέρνουν μετανάστες”, μόνο που… ήταν εξαιρετικά απλοϊκό.

    • μην κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλο μας.. γιατί βγήκε η συγκεκριμένη ανακοίνωση? τι εξυπηρετείται πολιτικά με το να πεις μετά από μια επίθεση σε συναγωγή Εβραίοι φασίστες κάνουν επίθεση σε μετανάστες? και τα στοιχεία Ομαδεόν είναι διασταυρωμένα μετά από τηλέφωνο που έκανα σε σύντροφο στο Παρίσι .. η επίθεση είναι συμπλοκές αντισημιτών με νεαρούς εβραίους λόγο της συναγωγής.. όχι γενικά και αόριστα κάποιοι δέρνουν μετανάστες.. έλεος δηλαδή

      • Τι εξυπηρείται πολιτικά?

        Η αλήθεια.

        Δέχεστε [ναι ή όχι] τον _αποδεδειγμένα_ ακροδεξιό χαρακτήρα της JDL?

        Δέχεστε [ναι ή όχι] τις αποφάσεις της ίδιας της ισραηλινής δικαιοσύνης (εναντίον της JDL)?

        Αν ναι, ΓΙΑΤΙ επιμένετε να μιλάτε για “νεαρούς εβραίους” (έτσι αθώα)?

        Σας ενδιαφέρει [ναι ή όχι] η απομόνωση και αποβολή των αντισημιτών από διαμαρτυρίες για τη Γάζα?

        ή μήπως δεν σας ενδιαφέρει?

        Σας ενδιαφέρει [ναι ή όχι] η απομόνωση και αποβολή των εβραιο-φασιστών της JDL από τον εβραϊσμό?

        ή μήπως δεν σας ενδιαφέρει?

        Αν σας ενδιαφέρει από ΕΝΑ μολότωφ (όπως αναφέρθηκε σε πολλές πηγές, ψάχτε το) να δαιμονοποιηθεί το σύνολο της αριστεράς (και το εν λόγω αντι-ρατσιστικό σάητ μαζί) για “αντισημιτισμό”,
        και αν σας ενδιαφέρει η συγκάλυψη της φασιστικής και τρομοκρατικής φύσης της JDL τότε… πάω πάσο.

    • Καθόλου εμετικό δεν είναι το άρθρο.

      Στις θεωρητικές του διαπιστώσεις και παραπομπές έχει πολύ δίκιο.
      Βέβαια “ο διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες” (λέει μια παροιμία).
      Κι υπάρχουν πάρα πολλές λεπτομέρειες αμφιλεγόμενες έως λανθασμένες, κατ’ εμέ.
      Ομως δεν έχω ιδιαίτερη διάθεση να τις κριτικάρω τώρα… πλην μιας, πολύ σημαντικής
      (που αφορά την φασιστική σιωνιστική οργάνωση JDL).

      Το “χρηματοδοτούμενο από την πρεσβεία” είναι υποτιμητικό και συκοφαντικό (χωρίς αποδείξεις).
      Ενα σωρό έλληνες “πατριώτες” γράφουν αντι-εβραϊκά ή/και αντισημιτικά άρθρα. π.χ. ο Τραϊανού
      http://omadeon.wordpress.com/2011/08/12/panagiotis-traianos-eam-b/
      Μήπως τους χρηματοδοτεί κάποιος? -Μάλλον όχι. Αλλά…
      Ακόμη κι αν ισχύει αυτό δεν έχει καμμία σημασία (ούτε στη μία, ούτε στην άλλη περίπτωση).

      Οποιαδήποτε μάχη κατά του ρατσισμού και του αντισημιτισμού είναι όμως υποχρεωμένη να σέβεται την αλήθεια και την κοινή λογική.

      • Σου απάντησα [πιο πάνω ότι δεν είναι γενικά και αόριστα επίθεση σε μετανάστες. Αλλά είχε ως αφορμή τα γεγονότα σε συναγωγή.. Επίσης η jdl αν ήταν εκεί ή όχι θα σου απαντήσω στις επόμενες μέρες.. Επίσης θα σε παρακαλούσα να μην ανοίγεις διάλογο με άτομα όπως τον από πάνω. Ο μόνος λόγος που άφησα το σχόλιο αυτό είναι για να ενισχύσω την επιχειρηματολογία του άρθρου όσο αναφορά τους αριστερο αναρχικούς και το επίπεδο τους. Φαντάσου έχω δεκτεί πολλά περισσότερα σχόλια που δεν έχουν βγει στον αέρα όπως του από πάνω. Όπως και να έχει σε ευχαριστώ για τον διάλογο και θα επανέλθω όταν χρειαστεί. Τώρα τρέχουν άλλα ζητήματα που σε κάποιους φυσικά δεν τους καίγεται καρφί με πρόσχημα τις αντιιμπεριαλιστικές τους ασχολίες και τον αντισημιτικό οχετό στην Γάζα, όπως για παράδειγμα το πογκρομ σε Πακιστανούς μετανάστες στην Νότια Πελοπόννησο http://skalalakonias.wordpress.com/2014/07/22/pakistani3/

      • Πάρε εδώ κάτι που ανέβηκε μόλις τώρα http://www.algemeiner.com/2014/07/21/jewish-owned-stores-burned-to-the-ground-synagogue-firebombed-in-paris-intifada-photosvideo/ μαζί με αυτό το σχόλιο συντρόφου στο φεισμπουκ Φωτό απο το αντιςημιτικο πογκρομ στο Παρισι…..
        Αυτο που καποιοι διαστρεβλώνοντας την πραγματικότητα…παρουσίασαν σαν προβοκατσια άκρο δεξιών Εβραίων…..

  5. Pingback: Από τη φρίκη του Ολοκαυτώματος στο Κράτος του Ισραήλ: Μια κριτική στα πρόσωπα του Αντισημιτισμού | αυτόνομη πρωτοβουλία ενάντια στην λήθη

  6. Pingback: Γιατί καμιά φορά η διαδικτυακή ησυχία μπορεί να σημαίνει δράστηριότητα στην πραγματική ζωή | Benjamin conti

  7. Pingback: φάκελος αριστερός αντισημιτισμός #01 Το παράδειγμα της “Κίνησης Απελάστε τον Ρατσισμό” | Benjamin conti

  8. Pingback: Οι έλληνες αντισημίτες αντιφασίστες « Abravanel, the Blog

  9. Pingback: Παρέμβαση της Αυτόνομης πρωτοβουλίας ενάντια στην λήθη για την τρέχουσα συγκυρία (μέρος 1ο) | grassrootreuter

  10. Pingback: Παρέμβαση της Αυτόνομης πρωτοβουλίας ενάντια στην λήθη για την τρέχουσα συγκυρία (μέρος 1ο) | αυτόνομη πρωτοβουλία ενάντια στην λήθη

  11. Pingback: Σύντομη ανταπόκριση από την εκδήλωση για την Θεσσαλονίκη στο Βερολίνο (5 Νοεμβρίου 2014) | Benjamin conti

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s